زنان ایرانی از روزهای دفاع مقدس تا امروز، با روحیه‌ای جهادی و مملو از ایمان، در خط مقدم خدمت و مقاومت ایستاده‌اند؛ از سنگر خانواده تا موکب‌های مردمی، از دوخت لباس رزم تا پخت نان محلی برای جبهه‌ها.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی نوای آبیدر؛ زنان ایرانی از روزهای دفاع مقدس تا امروز، با روحیه‌ای جهادی و مملو از ایمان، در خط مقدم خدمت و مقاومت ایستاده‌اند؛ از سنگر خانواده تا موکب‌های مردمی، از دوخت لباس رزم تا پخت نان محلی برای جبهه‌ها.

حضور آنان در قالب فعالیت‌های جهادی، از رسیدگی به مجروحان تا تدارک پشتیبانی برای رزمندگان، هرگز از یاد تاریخ پاک نخواهد شد. بسیاری از آنان بدون هیچ چشم‌داشتی لباس دوختند، دارو جمع‌آوری کردند، موکب‌های پشتیبانی راه انداختند و با دست‌های خسته اما دل مطمئن، به کمک جبهه‌ها شتافتند.

در این میان، زنان سنندجی نمونه‌ای روشن از این روحیه جهادی‌اند؛ بانوانی که در روزهای دشوار دفاع و حتی در ایام سال‌های اخیر، در موکب‌های مردمی شهر سنندج، با پخت نان محلی، تهیه آش و آماده کردن غذاهای سنتی، عشق خود را به وطن و ایمانشان را به عمل تبدیل کردند.

دستان گرم و صبور آنان نه تنها نان و غذا برای رزمندگان و زائران فراهم می‌کرد، بلکه نماد همبستگی و ایثار بود؛ نانی که بوی ایمان می‌داد و نشانه‌ای از حضور زنده زنان کردستانی در مسیر خدمت و مقاومت به شمار می‌رفت.

این الگوی خدمت، امروز نیز ادامه دارد. زنان در سراسر کشور، چه در مناطق محروم، چه در بحران‌های طبیعی یا عرصه سلامت، با تشکیل گروه‌های جهادی و مردم‌یار، بخشی از بار امدادرسانی و پشتیبانی را بر دوش گرفته‌اند. آنان نشان داده‌اند که جهاد، تنها در میدان جنگ تعریف نمی‌شود؛ جهاد در قلب خانه، در آشپزخانه‌های موکب‌ها، در آموزش فرزندان و در ساخت آینده‌ای بهتر برای میهن، جلوه‌ای جاودانه دارد.

نقش زن در جهاد و دفاع، جلوه‌ای از توان معنوی جامعه است. زن ایرانی با تربیت نسل مؤمن و بانشاط، با حفظ امید در سختی‌ها و با ترویج فرهنگ همیاری، به جامعه عمق فرهنگی و اخلاقی می‌بخشد. او نه فقط به‌عنوان مادر یا همسر، بلکه به‌مثابه معلم ایثار، حافظ روح مقاومت و نگهبان هویت ملی ایفای نقش می‌کند.

زنان سنندج، با همان دست‌های زحمت‌کش که نان و آش پخته‌اند، در حقیقت الگویی از حضور واقع‌بینانه و مؤمنانه زن مسلمان‌اند؛ حضوری که پشتوانه امنیت و عزت ملی است. شاید در ظاهر، آنچه انجام می‌دهند ساده به نظر برسد، اما در حقیقت، هر قرص نان و هر کاسه آش آنان، بخشی از تاریخ جهاد این ملت را بازنویسی کرده است.

امروز باید گفت: جهاد زنان نه خاطره‌ای از گذشته، که راهی برای ساخت آینده است؛ آینده‌ای بر پایه ایمان، کار و خدمت به مردم و انقلاب است.

 

یادداشت طاهره جلوخانی فعال رسانه