به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی نوای آبیدر؛ امروز سالروز وفات حضرت خدیجه کبری (س)، یادآور نام و جایگاه بانویی است که نقش او در ترویج اسلام و همراهی با پیامبر اکرم (ص)، نقشی بنیادین و تاریخساز است. در بررسی سیر شکلگیری و گسترش اسلام در سالهای آغازین بعثت، نمیتوان از کنار شخصیت ممتاز و اثرگذار ایشان به سادگی گذشت؛ چرا که بخش مهمی از استقامت نهضت اسلامی در سالهای نخست، مرهون ایمان راسخ و حمایتهای همهجانبه اوست.
حضرت خدیجه (س) پیش از ازدواج با محمد، بانویی شناختهشده، خردمند و بازرگانی موفق در مکه بود. اعتبار اجتماعی، پاکدامنی و حسن شهرت او در میان قریش زبانزد بود. همین جایگاه اجتماعی سبب شد که پس از بعثت پیامبر (ص)، حمایت او از رسالت الهی همسرش، بازتابی مهم در فضای اجتماعی مکه داشته باشد.
نخستین ایمانآورنده به پیامبر (ص)، در حساسترین لحظات آغاز وحی، حضرت خدیجه (س) بود، این ایمانِ آگاهانه و بیتردید، پشتوانهای روحی و معنوی برای پیامبر به شمار میرفت و آرامشی ژرف در دل ایشان پدید آورد.
نقش حضرت خدیجه (س) تنها در اعلام ایمان خلاصه نمیشود؛ بلکه او با تمام وجود در کنار پیامبر ایستاد و در روزگاری که مشرکان مکه با تمسخر، تهدید، تحریم و آزار، تلاش میکردند دعوت توحیدی را خاموش کنند، خانه خدیجه (س) مأمن مؤمنان و پایگاهی برای نشر پیام اسلام بود.
بخش مهمی از هزینههای دعوت اسلامی، از دارایی شخصی این بانوی بزرگوار تأمین میشد. او ثروت خود را بیدریغ در راه اعتلای کلمه توحید صرف کرد؛ اقدامی که در شرایط فشار اقتصادی و اجتماعی، نقشی حیاتی در بقای جامعه نوپای مسلمانان داشت.
در ماجرای محاصره اقتصادی و اجتماعی مسلمانان در شعب ابیطالب، فداکاری حضرت خدیجه (س) جلوهای دیگر یافت. سالهای سخت تحریم، که با گرسنگی و تنگنای شدید همراه بود، با صبر و استقامت ایشان سپری شد.
این ایستادگی نهتنها نشاندهنده عمق ایمان او، بلکه بیانگر درک عمیقش از رسالت تاریخی پیامبر اسلام (ص) بود، او بهدرستی دریافته بود که این دعوت الهی، تحولی بنیادین در سرنوشت انسانها رقم خواهد زد و از همین رو، تمامی امکانات مادی و معنوی خود را در این مسیر به کار گرفت.
از منظر عاطفی و خانوادگی نیز حضرت خدیجه (س) تکیهگاهی بیبدیل برای پیامبر (ص) بود، در روزهایی که فشار دشمنان، روح و جان پیامبر را میآزرد، مهر و درایت این بانو مرهمی بر دل ایشان به شمار میرفت. پیامبر اسلام (ص) سال وفات حضرت خدیجه (س) را «عامالحزن» نامید؛ تعبیری که نشاندهنده عمق اندوه و جایگاه بیمانند او در زندگی پیامبر است.
بیتردید، اگر از نقش مردان بزرگی چون ابوطالب در حمایت بیرونی از پیامبر یاد میشود، در کنار آن باید از حمایت درونی، اقتصادی و عاطفی حضرت خدیجه (س) نیز به عنوان رکن اساسی پایداری اسلام در سالهای نخستین نام برد.
تاریخ اسلام، نام این بانوی بزرگ را به عنوان الگوی ایمان، وفاداری، بصیرت و ایثار ثبت کرده است؛ بانویی که با انتخابی آگاهانه، مسیر تاریخ را در کنار پیامبر خدا (ص) رقم زد و نقشی جاودانه در ترویج اسلام ایفا کرد.
انتهای خبر/
Friday, 29 May , 2026