به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی نوای آبیدر به نقل از «کردتودی»،نایسر، شهرکی با بیش از ۱۰۰ هزار نفر جمعیت در اطراف سنندج؛ سرزمینی که مردمش سالها با صبوری بار کمبودها را بر دوش کشیدهاند، امروز به نمادی از فراموشی و بیتوجهی بدل شده است.
شهری که نفسهایش در میان نبود امکانات اولیه، زیرساختهای فرسوده و محرومیتهای انباشتهشده به شماره افتاده و صدای مطالبات مردمانش در هیاهوی وعدهها گم شده است، کمبود مراکز درمانی، فضاهای آموزشی مناسب، امکانات فرهنگی و ورزشی و ضعف آشکار خدمات شهری، زندگی را برای شهروندان نایسر دشوار کرده و شأن آنان را نادیده گرفته است.
این منطقه حاشیه ای یکی از پرجمعیتترین محلات سنندج، سالهاست به نمادی از بیعدالتی در توزیع خدمات شهری تبدیل شده است؛ محلهای که ساکنان آن همچنان در کوچههایی خاکی، ناایمن و رهاشده تردد میکنند و وعدههای مسئولان برای ساماندهی زیرساختها، تاکنون راه به جایی نبرده است.
کوچههایی که در باران به باتلاق تبدیل میشوند
گزارش میدانی خبرنگار کردتودی از کوچههای نایسر، تصویری نگرانکننده از وضعیت معابر شهری ارائه میدهد؛ کوچههایی که نهتنها فاقد آسفالت استاندارد هستند، بلکه وجود کانالها، حفاریهای نیمهکاره و نبود جدولگذاری، رفتوآمد روزانه شهروندان را با خطرات جدی همراه کرده است. در فصل بارندگی، این معابر به باتلاقهایی تبدیل میشوند که عبور خودرو و حتی عابران پیاده را با دشواری فراوان مواجه میکند.
یکی از اهالی نایسر در گفتوگو با خبرنگار کردتودی اظهارداشت: با اولین باران، کوچهها پر از گلولای میشود و بارها خودروها آسیب دیدهاند و حتی آمبولانس یا خودروهای امدادی بهسختی وارد محله میشوند و سالهاست همین شرایط را تحمل میکنیم.
وی افزود: این وضعیت در حالی ادامه دارد که نایسر سالها پیش به محدوده شهری سنندج الحاق شده و ساکنان آن همانند دیگر شهروندان، عوارض و هزینههای شهری پرداخت میکنند؛ اما از ابتداییترین خدمات شهری بیبهره ماندهاند.
وعدههای تکراری، مطالبههای ابتدایی بیپاسخ
کاک عثمان یکی دیگر از شهروندان نایسری در گفتگو با خبرنگار کردتودی بیان داشت: نبود سیستم هدایت آبهای سطحی، روشنایی ناکافی معابر و رهاشدگی پروژههای عمرانی، از دیگر مشکلات جدی این محله است و کودکان و سالمندان بیشترین آسیب را از این شرایط میبینند و هر لحظه احتمال سقوط در گودالها و کانالهای بدون حفاظ وجود دارد.
وی تصریح کرد: از سوی دیگر، ساختوسازهای نیمهتمام و بعضاً غیراصولی، چهرهای ناهماهنگ و ناایمن به نایسر داده که بیانگر ضعف نظارت دستگاههای متولی و مدیریت شهری است و اگر این محله در مناطق مرکزی سنندج قرار داشت، چنین سطحی از بیتوجهی هرگز قابل تصور نبود و مسوولان دوباره بی توجهی می کردند؟!
یک شهروند دیگر در گفتوگو با کردتودی اظهار داشت: در نایسر ما شهروند درجهدو نیستیم. چرا باید آسفالت، روشنایی و امنیت معابر، برای ما به مطالبهای چندینساله تبدیل شود؟ فقط زمان انتخابات سراغ نایسر میآیند.
وی تاکید کرد: با وجود تأکید مکرر مسئولان بر توسعه متوازن شهری، آنچه امروز در نایسر دیده میشود، فاصلهای عمیق میان شعار و عمل است؛ فاصلهای که به افزایش نارضایتی عمومی و احساس تبعیض در میان ساکنان این محله دامن زده است.
این شهروند نایسری گفت: ساکنان نایسر از شهرداری سنندج، شورای شهر و استانداری کردستان انتظار دارند بهجای تکرار وعدهها، برنامهای شفاف، زمانبندیشده و قابل اجرا برای ساماندهی معابر، تکمیل پروژههای عمرانی و ارتقای خدمات شهری ارائه دهند و رسیدگی به وضعیت کوچهها، مطالبهای حداقلی اما حیاتی برای مردمی است که سالهاست صدایشان شنیده نشده است.
به گزارش کردتودی، بیتوجهی به مشکلات نایسر تنها به یک محله محدود نمیشود، بلکه آزمونی جدی برای سنجش عدالت شهری و کارآمدی مدیریت محلی در سنندج است؛ آزمونی که به باور مردم این منطقه، تاکنون نمره قبولی نگرفته است.
و تا چه زمانی قرار است نایسر در سایه بیمسئولیتی و تصمیمهای نیمهکاره باقی بماند؟ مردم این منطقه دیگر تاب شنیدن وعدههای تکراری را ندارند و خواهان اقدام فوری، برنامهریزی اصولی و پاسخگویی شفاف مسئولان هستند. ادامه این بیتوجهی نهتنها نارضایتی عمومی را تشدید میکند، بلکه احساس تبعیض و محرومیت را عمیقتر میسازد. انتظار میرود مسئولان با نگاهی عادلانه و مسئولانه، برای جبران این کاستیها وارد عمل شوند و حق فراموششده مردم نایسر را به رسمیت بشناسند.
انتهای خبر/
Wednesday, 4 February , 2026