به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی نوای آبیدر؛ با نزدیک‌شدن به ساعات پایانی روز، چهره برخی خیابان‌ها و کوچه‌های سنندج تغییر می‌کند. رفت‌وآمد کاهش می‌یابد، صدای قدم‌ها کمتر شنیده می‌شود و در این میان، حضور سگ‌های بلاصاحب بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌آید. سگ‌هایی که گاه به‌صورت تکی و گاه در قالب گله‌های چندتایی در معابر پرسه می‌زنند و آرامش شبانه شهر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند.

اگرچه معضل سگ‌های بلاصاحب پدیده‌ای تازه در سنندج نیست، اما شهروندان معتقدند طی سال‌های اخیر، تعداد این حیوانات به‌طور محسوسی افزایش یافته و نبود یک برنامه جامع و پایدار، شرایط را پیچیده‌تر کرده است. حضور این سگ‌ها در نزدیکی مراکز مسکونی، مدارس، پارک‌ها و حتی خیابان‌های اصلی، باعث شده مسئله از یک موضوع حاشیه‌ای به یک مطالبه عمومی تبدیل شود.

در چهارباغ شب‌ها عبور از کوچه‌ها سخت شده است

یکی از شهروندان ساکن محله چهارباغ سنندج در گفت‌وگو با خبرنگار نوای آبیدر، با اشاره به شرایط این محله می‌گوید:چهارباغ از محله‌های قدیمی شهر است و خانواده‌های زیادی اینجا زندگی می‌کنند، اما مدتی است شب‌ها عبور از بعضی کوچه‌ها واقعاً دشوار شده است. سگ‌ها معمولاً نزدیک سطل‌های زباله جمع می‌شوند و وقتی کسی رد می‌شود، شروع به پارس‌کردن می‌کنند.

وی افزود: شاید همه این موارد به حمله ختم نشود، اما همین ترس برای کودکان، زنان و سالمندان آزاردهنده است، بارها دیده‌ایم که افراد مجبور شده‌اند مسیر خود را عوض کنند یا منتظر بمانند تا کسی دیگر از کوچه عبور کند.

به گفته این شهروند، نگرانی‌ها فقط محدود به ساعات پایانی شب نیست.؛ صبح زود هم که برخی برای کار یا مدرسه از خانه خارج می‌شوند، با همین صحنه‌ها روبه‌رو هستند. انتظار داریم مسئولان، به‌ویژه شهرداری، برنامه مشخصی برای این وضعیت داشته باشند.

مسئله سگ‌های بلاصاحب، یک تهدید بهداشتی است

در کنار نگرانی‌های امنیتی، بسیاری از شهروندان به تبعات بهداشتی حضور سگ‌های بلاصاحب اشاره می‌کنند؛ یکی از ساکنان مناطق مرکزی سنندج در این‌باره به خبرنگار نوای آبیدر گفت:

سگ‌ها معمولاً زباله‌ها را پاره می‌کنند و محتویات آن در سطح کوچه و خیابان پخش می‌شود. این موضوع هم چهره شهر را نازیبا می‌کند و هم آلودگی محیطی ایجاد می‌شود.

وی با اشاره به خطر بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان بیان داشت:نگرانی از بیماری‌هایی مانند هاری کاملاً جدی است، مخصوصاً وقتی مشخص نیست این سگ‌ها واکسینه شده‌اند یا نه. یک گازگرفتگی ساده می‌تواند خانواده‌ای را دچار دردسرهای جدی درمانی کند.

برخی خانواده‌ها نیز عنوان می‌کنند که به دلیل همین نگرانی‌ها، اجازه بازی آزادانه به کودکان خود در کوچه‌ها را نمی‌دهند. به باور آن‌ها، استمرار این وضعیت می‌تواند پیامدهای روانی و اجتماعی، به‌ویژه برای کودکان، به همراه داشته باشد.

برخورد مقطعی مشکل را حل نمی‌کند

در مقابل، گروهی از شهروندان و فعالان اجتماعی بر این باورند که حل معضل سگ‌های بلاصاحب نیازمند نگاه کارشناسی و بلندمدت است.

یکی از فعالان حوزه محیط‌زیست در گفت‌وگو با خبرنگار نوای آبیدر گفت:سگ‌های بلاصاحب نتیجه سال‌ها بی‌توجهی و نبود برنامه‌ریزی هستند. برخوردهای مقطعی، جمع‌آوری‌های کوتاه‌مدت یا جابه‌جایی آن‌ها به نقاط دیگر، نه‌تنها راه‌حل نیست، بلکه مشکل را به محله‌های دیگر منتقل می‌کند.

حسین پناهی تأکید می‌کند:راه‌حل اصولی، اجرای طرح‌های عقیم‌سازی، واکسیناسیون، ایجاد پناهگاه‌های استاندارد و فرهنگ‌سازی عمومی است. این اقدامات شاید هزینه‌بر باشد، اما در بلندمدت هم امنیت شهروندان را تأمین می‌کند و هم حقوق حیوانات رعایت می‌شود.

به گفته این شهروند، همکاری میان شهرداری، اداره دامپزشکی، نهادهای مردمی و رسانه‌ها می‌تواند نقش مهمی در مدیریت این چالش ایفا کند.

ضرورت ورود جدی دستگاه‌های مسئول

بررسی میدانی خبرنگار نوای آبیدر نشان می‌دهد که معضل سگ‌های بلاصاحب در سنندج، به‌ویژه در محله‌هایی مانند چهارباغ و مناطق کم‌برخوردار، بیش از گذشته احساس می‌شود. کارشناسان معتقدند نبود آمار دقیق از جمعیت این سگ‌ها و ناهماهنگی میان دستگاه‌های متولی، از جمله دلایل اصلی تداوم این وضعیت است.

تجربه سایر شهرهای کشور نشان داده است که اجرای طرح‌های علمی و مستمر، می‌تواند به کاهش قابل‌توجه این معضل منجر شود. با این حال، تحقق این امر نیازمند اراده جدی، تأمین اعتبار و نظارت مستمر است.

جمع‌بندی

معضل سگ‌های بلاصاحب در سنندج، امروز به یکی از چالش‌های جدی مدیریت شهری تبدیل شده است؛ چالشی که نادیده‌گرفتن آن می‌تواند پیامدهای امنیتی، بهداشتی و اجتماعی گسترده‌تری به دنبال داشته باشد. شهروندان سنندجی انتظار دارند با برنامه‌ریزی دقیق و اقدام مسئولانه، راهکاری پایدار برای این مسئله اندیشیده شود تا آرامش و امنیت به خیابان‌ها و محله‌های شهر بازگردد.

انتهای خبر/