به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی نوای آبیدر؛ ولادت حضرت علی علیه‌السلام، رخدادی صرفاً تاریخی یا آیینی نیست؛ این میلاد، تولد یک مکتب فکری و اخلاقی است که قرن‌هاست وجدان بشری را به تأمل واداشته است. هم‌زمانی این مناسبت مبارک با روز پدر، پیوندی معنادار میان سیره علوی و مفهوم پدرانگی ایجاد می‌کند؛ پیوندی که فراتر از نسبت خونی، به مسئولیت تربیتی، اخلاقی و اجتماعی پدر اشاره دارد. حضرت علی علیه‌السلام نه‌تنها پدر فرزندانی بزرگ، که پدر معنوی جامعه‌ای بود که تشنه عدالت، آگاهی و کرامت انسانی بود.

شخصیت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، ترکیبی کم‌نظیر از عقلانیت، شجاعت و عاطفه است. او در عین صلابت در دفاع از حق، سرشار از مهر و شفقت نسبت به انسان‌ها بود. این توازن میان قدرت و مهربانی، همان چیزی است که الگوی پدرانگی در اندیشه اسلامی را شکل می‌دهد. پدری که تنها نان‌آور خانه نیست، بلکه تکیه‌گاه فکری، اخلاقی و عاطفی خانواده و جامعه است. از این منظر، روز پدر فرصتی است برای بازخوانی این الگو و تطبیق آن با نیازهای امروز.

حضرت علی علیه‌السلام در مقام پدر، نمونه‌ای روشن از تربیت مسئولانه ارائه می‌دهد. رابطه او با فرزندانش، به‌ویژه امام حسن و امام حسین علیهماالسلام، بر پایه احترام، آموزش و اعتماد استوار بود. او فرزندان را برای زندگی در سایه رفاه تربیت نکرد، بلکه آنان را برای پذیرش مسئولیت‌های بزرگ انسانی و اجتماعی آماده ساخت. این نوع تربیت، نشان می‌دهد که پدرانگی در مکتب علوی، به معنای ساختن انسان‌های مستقل، آگاه و متعهد است.

از سوی دیگر، سیره اجتماعی حضرت علی علیه‌السلام، جلوه‌ای گسترده‌تر از پدرانگی را به نمایش می‌گذارد. او خود را «پدر یتیمان» می‌دانست و شبانه، بی‌هیچ نشانی از قدرت و حکومت، به در خانه نیازمندان می‌رفت. این رفتار، بیانگر آن است که در نگاه علوی، مسئولیت پدرانه محدود به خانواده نیست؛ بلکه حاکم و مدیر جامعه نیز باید نگاهی پدرانه به مردم داشته باشد. چنین نگاهی، اساس عدالت اجتماعی و اعتماد عمومی را شکل می‌دهد.

عدالت، محور اصلی شخصیت و حکومت حضرت علی علیه‌السلام بود. عدالتی که نه در شعار، بلکه در عمل معنا می‌یافت. او حتی در برابر نزدیک‌ترین افراد، از اصول خود عدول نکرد و نشان داد که پدرانگی واقعی، با تبعیض سازگار نیست. پدری که عدالت را در خانه و جامعه رعایت می‌کند، فرزندانی تربیت خواهد کرد که مسئولیت‌پذیر و قانون‌مدار باشند. این پیام، در شرایط امروز جامعه، اهمیتی دوچندان دارد.

روز پدر، در پرتو ولادت حضرت علی علیه‌السلام، به فرصتی برای ارزیابی نقش پدران در ساختن آینده تبدیل می‌شود. پدر امروز، با چالش‌هایی متفاوت از گذشته روبه‌روست؛ از تحولات فرهنگی و اجتماعی تا فشارهای اقتصادی و رسانه‌ای. در چنین شرایطی، بازگشت به الگوی علوی می‌تواند راهگشا باشد. الگویی که بر گفت‌وگو، آگاهی‌بخشی و همراهی با فرزندان تأکید دارد، نه صرفاً بر اقتدار ظاهری.

حضرت علی علیه‌السلام همچنین به اهمیت آموزش و خردورزی توجه ویژه داشت. نامه‌ها و خطبه‌های او، سرشار از توصیه‌هایی است که عقلانیت را مکمل ایمان معرفی می‌کند. پدر در این نگاه، نخستین معلم فرزند است؛ معلمی که با رفتار خود بیش از گفتار تأثیر می‌گذارد. صداقت، شجاعت، قناعت و احترام به دیگران، ارزش‌هایی هستند که در مکتب علوی، از خانه آغاز می‌شوند و به جامعه گسترش می‌یابند.

در نهایت، ولادت حضرت علی علیه‌السلام و روز پدر، یادآور این حقیقت است که پدرانگی یک نقش ثابت و محدود نیست، بلکه مسئولیتی پویا و چندبعدی است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام با زندگی و سیره خود نشان داد که می‌توان هم مقتدر بود و هم مهربان، هم عادل بود و هم دلسوز. اگر این الگو به‌درستی فهم و اجرا شود، خانواده‌ها استحکام بیشتری می‌یابند و جامعه به سوی تعادل و عدالت حرکت می‌کند. این پیام ماندگار علوی، امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز جامعه ماست.

انتهای خبر/